Talentverhaal Evelyne Visser

Hoe ben je in het onderwijs terechtgekomen?

Vroeger wilde ik heel graag stewardess worden, maar in die tijd moest je daarvoor minstens 1,70 meter lang zijn. Zo groot ben ik niet, dus ik moest wat anders kiezen. Omdat het me leuk leek met kinderen te werken, ben ik de pabo gaan doen. Daarna heb ik acht jaar op een basisschool gewerkt, dus mijn studie was eigenlijk een tweede keuze, maar uiteindelijk wel een heel goede keuze.

Hoe zag je loopbaan eruit voordat je in het onderwijs ging werken?

Mijn loopbaan is begonnen in het onderwijs en daar ben ik altijd gebleven. Op de basisschool had ik het erg goed naar mijn zin en kreeg ik op den duur groep 8. In die tijd ging je vaak met je leerlingen op bezoek bij middelbare scholen in de buurt ter oriëntatie op het voortgezet onderwijs. Zo kwam ik met mijn klas op toen nog Calvijn Buitenoord en blijkbaar vonden ze me wel een type voor die school, want er werd me gevraagd of ik daar zou willen komen werken. In eerste instantie leek me dat niks voor mij, ik wilde in het basisonderwijs blijven. Een jaar later bezocht ik opnieuw de school met mijn leerlingen en kreeg ik dezelfde vraag. Ook toen heb ik nee gezegd. Weer een jaar erna was ik opnieuw bij Buitenoord en werd me voor derde keer dezelfde vraag gesteld. En driemaal is scheepsrecht, want toen zat ik in een fase dat het me een mooie stap leek om iets nieuws te gaan doen. Zodoende werk ik nu al zeventien jaar op Focus Beroepsacademie.

Welke keuzes hebben geleid tot waar je nu bent?

Mijn baan in het onderwijs combineer ik met een andere passie. Ik ben namelijk zangeres in twee coverbands waarvan één professionele. Van maandag t/m woensdag werk ik op school, op donderdag heb ik repetities en zangles en op vrijdag en zaterdag treedt de band vaak op. De keuze voor een parttime baan in het onderwijs heb ik gemaakt, omdat ik het onderwijs niet wil loslaten, daarvoor vind ik het contact met de leerlingen te leuk.

Wat was een belangrijk keerpunt in je carrière?

Voordat ik in de bands ging zingen, deed ik al geregeld iets met muziek op school. Ik heb een tijdje muziekles gegeven, een schoolbandje opgericht en trad ook wel eens samen met leerlingen op bij talentenpauzes. Dat was toen echt nog hobbymatig, maar later ging ik naast mijn werk professioneel aan de slag in de muziek. Dat vergt veel tijd en dus heb ik toen overwogen te stoppen op school en me helemaal te richten op het zingen. Dat vond ik echter ook spannend, want als muzikant heb je geen vast inkomen en ben je afhankelijk van allerlei factoren. Toen brak ook nog de coronacrisis uit, een moeilijke tijd voor artiesten. Aan de andere kant was het ook geen optie om fulltime te werken op school én daarnaast in beide bands te blijven, dat zou veel te druk zijn geworden. Na goed nadenken kwam ik tot de beslissing om beide te blijven doen. Die combinatie van onderwijs en muziek bevalt me heel goed, het is goed vol te houden op deze manier.

Wat zie je als je grootste talent(en)?

'Dat is entertainment. Ik vind het gewoon heel leuk om anderen te vermaken, niet alleen op het podium, maar zeker ook in de klas. Natuurlijk moet je ook wel serieus kunnen zijn en je vak verstaan, maar om te zorgen dat de leerlingen lesstof opzuigen is meer nodig. Het gaat ook om de manier waarop je de stof aanbiedt. Op het podium ben ik iemand die contact zoekt, interactie heeft met het publiek en iedereen bij het optreden betrekt. Zo ben ik ook in de klas en dat past goed bij de leerlingen van de Focus Beroepsacademie.

Heb je een voorbeeld van een moment waarop je talent echt het verschil maakte?

Dat merk ik vooral als ik leerlingen tegenkom die al een tijdje van school zijn. Soms ben je die zelf al bijna vergeten, maar zij hebben vaak nog goede herinneringen aan school en vertellen dan hoeveel ik en mijn lessen voor hen betekend hebben. Een oud-leerling heeft nu bijvoorbeeld een eigen bakkerszaak, iets wat hij al wilde toen hij nog op school zat en waar hij me vaak over vertelde. Als ik daar dan kom, krijg ik een heel warme ontvangst. Met een andere leerling heb ik een heel nauwe band opgebouwd, omdat zij en ik allebei op hetzelfde moment een heel verdrietige privésituatie hadden. Dat is intussen al bijna zestien jaar geleden, maar toch hebben we nog steeds af en toe contact met elkaar.

Wat drijft je elke dag om dit werk te doen?

Mijn collega’s en de leerlingen maken dat ik hier nu al zeventien jaar werk. Met mijn collega’s ervaar ik echt veel saamhorigheid en dat maakt me ook heel honkvast op deze school. Mijn leerlingen geven me nog steeds elke dag veel werkplezier, ik vind het gewoon heel leuk om hen klaar te stomen voor de maatschappij.

Wat zou je willen meegeven aan nieuwe collega's in het onderwijs?

Ik vind het heel belangrijk dat je de leerlingen echt ziet en dat je ook tijd en ruimte vrijmaakt om te ontdekken wie zij zijn. Neem de tijd om een band op te bouwen. Je moet het niet spelen of forceren om leuk gevonden te worden of om orde te krijgen, want dat voelen de leerlingen toch aan. Wees dus jezelf en zet in op de relatie met de leerlingen, dan komt het leren vanzelf.

Hoe zie je jezelf en het onderwijs over vijf à tien jaar?

Voor mezelf verwacht ik dat mijn werk een combinatie blijft van school en de bands. Ik zit er wel over na te denken om nog één dag minder te gaan werken op school, zodat ik binnen de professionele band meer zou kunnen gaan doen op het gebied van acquisitie. Maar het onderwijs helemaal loslaten zal ik niet doen, daarvoor zijn mijn leerlingen en collega’s me te dierbaar.

In het onderwijs zie je dat er de laatste jaren een steeds grotere rol komt voor digitalisering en kunstmatige intelligentie. Dat heeft natuurlijk voordelen, maar er moet echt een rol weggelegd blijven voor de inbreng en ontwikkeling van de leerling zelf. Het ouderwetse bord en krijtje lijken misschien nu wat kneuterig, maar ik had soms wel het idee dat er toen meer interactie was in de klas. Daarnaast vinden leerlingen het gewoon ook fijn om soms teksten op papier te kunnen lezen en daarin lekker te kunnen strepen. Ook is het goed voor het handschrift om zelf te blijven schrijven. Dus ik hoop dat er een balans hierin komt waarbij de voordelen van digitalisering worden gecombineerd met de voordelen van traditioneler onderwijs.

Heb jij ook een inspirerend talentverhaal te vertellen? Stuur een e-mail naar talentverhalen@cvo.nl.