Joe Saleh werkt op het Marnix Gymnasium als conciërge en docent arts & culture
Hoe ben je in het onderwijs terechtgekomen?
Via een vacature voor de functie van mediathecaris op het Marnix Gymnasium. Ik was al zelf een poos bezig om in het onderwijs te komen via BOOR en ik had via de SKVR een snuffelstage mogen lopen als assistent op een basisschool in Schiebroek. Daarnaast had ik enkele jaren vóór mijn aanstelling als mediathecaris als gastdocent lesgegeven bij arts & culture op het Marnix. Het voelde dus goed om hier weer ‘terug’ te komen.
Hoe zag je loopbaan eruit voordat je in het onderwijs ging werken?
Ik heb de opleiding Bachelor of Illustration gevolgd op de HKU in Utrecht en als bijbaantje werkte ik als kok in verschillende restaurants. Toen ik verhuisde naar Rotterdam, zette ik mijn functie als kok voort en schopte ik het tot chef-kok voor o.a. het Erasmus Paviljoen op de Erasmus universiteit. Daarnaast deed ik diverse illustratieopdrachten en bleef ik schilderen en ontwerpen.
Welke keuzes hebben geleid tot waar je nu bent?
Tijdens de laatste fase van de coronapandemie werkte ik als souschef in Theater Zuidplein, waar ik kinderen vanuit het speciaal voortgezet onderwijs begeleidde bij kooklessen. Dat vond ik zó leuk dat mijn drive om in het onderwijs te werken alleen maar sterker werd. Dat moment gaf de doorslag,een jaar later begon ik daadwerkelijk in het onderwijs.
Wat was een belangrijk keerpunt in je carrière?
Een paar maanden nadat ik als mediathecaris op het Marnix begon, kreeg ik de opdracht om de ruimte waar ik werkte opnieuw in te richten. Mijn toenmalige leidinggevende vroeg of ik de ruimte aantrekkelijker kon maken en er een inspirerende leeromgeving van kon maken. Dat was best een uitdaging, zeker zonder budget, maar na enkele weken waren de veranderingen duidelijk zichtbaar. Collega’s gaven aan dat de ruimte prettiger was geworden.
Vanaf dat moment wist ik dat ik mijn kennis en ervaring als maker goed kon inzetten om een fijne, werkbare en aantrekkelijke omgeving te creëren voor iedereen.
Wat zie je als je grootste talent(en)?
Mijn ruimtelijk inzicht en mijn vermogen om ruimtes, of ontwerpen, in balans te brengen, zodat ze prettig ogen en, waar van toepassing, werkbaar zijn voor collega’s en leerlingen. Met ‘inrichten’ bedoel ik niet alleen fysieke ruimtes, maar ook de lay-out van een boekje of video, de aankleding van het forum voor een event of zelfs een keukenkastje in de personeelsruimte.
Heb je een voorbeeld van een moment waarop je talent echt het verschil maakte?
Het aanpakken en opnieuw inrichten van de schoolkrant, het Pantheon. Een paar jaar lang werd het blad alleen nog digitaal uitgegeven. Tijdens het maakproces kwam ik erachter dat de motivatie bij de leerlingen laag was. Samen met Danielle, eindredacteur en docent Nederlands gooide ik de boel omom het maakproces helder te maken met als einddoel weer een fysiek product te leveren. Wat niet eerder kon, gooide ik erin: een full colour magazine maken.
Ik zorgde voor een permanente redactieruimte op school en voor sponsoring om de kosten te dekken en begeleidde de lay-out.
Al deze aanpassingen zorgden voor nieuwe energie in de redactie en een prachtig eindresultaat.
Hoe word je door je school en leidinggevende gestimuleerd of ondersteund in je (talent)ontwikkeling?
Ik maak dingen zichtbaar, letterlijk. Achter elk ontwerp zit een doel of een verhaal, en gelukkig wordt dat opgemerkt door mijn leidinggevenden. Daardoor krijg ik de ruimte om me te ontwikkelen: via cursussen van de CVO Academie, door zelf studieboeken aan te schaffen en zelfs door sinds dit jaar weer Arts & Culture te mogen geven.
Wat drijft je elke dag om dit werk te doen?
Geen dag is hetzelfde in het onderwijs. Er is een agenda met vaste onderdelen, zoals surveilleren tijdens toetsen of het voorbereiden van events, maar tussendoor moet de kopieermachine gefikst worden, moeten strafklantjes worden bijgepraat en zijn er altijd kleine klusjes te doen. Je loopt in een soort ‘minimaatschappij’ waarin je samenwerkt met collega’s én leerlingen, en op allerlei manieren iets kunt bijdragen. Ik vind het mooi dat ik het gevoel heb dat ik echt het verschil kan maken.
Wat zou je willen meegeven aan nieuwe collega's in het onderwijs?
Er valt altijd iets aan te pakken of aan te passen en verandering kost tijd. Maar dat betekent niet dat jij geen verschil kunt maken. Het onderwijs vraagt juist om kennis en talenten waar misschien niet meteen aan wordt gedacht, in mijn geval mijn ervaring als maker. Vraag jezelf af wat jouw werkplek nodig heeft en wat jij kunt bieden.
Hoe zie je jezelf en het onderwijs over vijf à tien jaar?
Mijn wens is om volledig voor de klas te staan en met de leerlingen nog steeds toffe dingen te maken, van schilderijen tot meubels.
Heb jij ook een inspirerend talentverhaal te vertellen? Stuur een e-mail naar talentverhalen@cvo.nl.