Geert van der Niet werkt als docent godsdienst/levensbeschouwelijke vorming op Melanchthon Schiebroek en als trainer bij de CVO Academie
Hoe ben je in het onderwijs terechtgekomen?
Via een ‘rijk en divers’ middelbareschooltraject ben ik in militaire dienst aan een Middelbaar Onderwijs-akte begonnen. Na mijn diensttijd ben ik vervolgens twee vakken gaan studeren op de lerarenopleiding.
Hoe zag je loopbaan eruit voordat je in het onderwijs ging werken?
Van een vorige loopbaan in een andere sector is geen sprake, ik heb namelijk altijd in het onderwijs gewerkt. Vooral als docent, maar ook ben ik ruim tien jaar leerjaarcoördinator geweest. In 2024 heb ik mijn eigen bedrijf Taaie Vragen opgericht. Hiermee wil ik een breder publiek kennis laten maken met levensbeschouwing. In een samenleving waarin polarisatie meer en meer aanwezig blijkt te zijn, kan een vak als levensbeschouwing namelijk een belangrijke schakel zijn op weg naar meer verbinding.
Welke keuzes hebben geleid tot waar je nu bent?
Aan de lerarenopleiding studeerde ik Nederlands als hoofdvak en godsdienst als bijvak. Die volgorde heb ik na een jaar omgedraaid en op drie maanden vervanging na heb ik nooit meer les in het vak Nederlands gegeven.
Wat was een belangrijk keerpunt in je carrière?
Het eerste keerpunt was dus de keuze voor godsdienst als hoofdvak in plaats van Nederlands. Een tweede keerpunt was mijn stage op Melanchthon Schiebroek, dat was toen trouwens nog de enige vestiging van Melanchthon. Tijdens mijn studie werd ik daar al aangenomen als docent: eerst voor één dag, daarna voor twee dagen en vervolgens voor een fulltimebaan. Daarna ben ik er altijd gebleven. Heel belangrijk voor mijn carrière was ook de samenwerking met een collega met wie ik vijfentwintig jaar lief en leed heb kunnen delen.
Wat zie je als je grootste talent(en)?
Ik kan redelijk goed situaties herkennen en inschatten en daar vervolgens de juiste manier van handelen op loslaten.
Heb je een voorbeeld van een moment waarop je talent echt het verschil maakte?
Niet van één specifiek moment, maar in de vijfentwintig Romereizen, de vijfentwintig gemaakte kersttoneelstukken en de meer dan veertig kloostertochten met zowel leerlingen als docenten heb ik mede bijgedragen aan het goede verloop hiervan. Daarbij doen zich immers altijd wel situaties voor waarbij een goede inschatting en aanpak het verschil kunnen maken. Voor verreweg de meeste mensen die hieraan deelgenomen hebben, hebben die activiteiten unieke en bepalende ervaringen opgeleverd voor de rest van hun leven.
Hoe word je door je school en leidinggevende gestimuleerd of ondersteund in je (talent)ontwikkeling?
Ik heb eigenlijk altijd de ruimte gekregen om op school de dingen te doen zoals ik dacht dat ze goed waren en daarbij werd ik dan gesteund door mijn leidinggevenden. Met name bij activiteiten als het kersttoneel is dit het geval geweest.
Wat drijft je elke dag om dit werk te doen?
Mijn grootste motivatie komt voort uit de momenten in mijn lessen waarbij ik merk dat je echt binnenkomt bij leerlingen. Daarnaast ben ik sinds twee jaar een dag in de week verbonden aan de CVO Academie. Na een burn-out ben ik via de Academie weer teruggekomen in het onderwijs en hou ik me onder andere bezig met faalangst en identiteit. Als trainer hoop ik vanuit een lange ervaring in het onderwijs het een en ander door te kunnen geven aan andere collega’s.
Wat zou je willen meegeven aan nieuwe collega's in het onderwijs?
Ga actief op zoek naar wie je ten diepste bent en wat je ten diepste drijft om in het onderwijs werkzaam te zijn. Wat kan en wil je betekenen voor je leerlingen, voor je vak en voor de school waar je werkt? Het mooiste is het als de school daarin wil investeren. Mijn ervaringen met jonge collega’s tijdens de vierdaagse kloostertochten zijn daar een voorbeeld van. Naast dit persoonlijke traject is het belangrijk om samen met je collega’s na te denken over wat voor soort school je wilt zijn, wat voor schoolklimaat je hiervoor moet neerzetten en wat daarbij van medewerkers en leerlingen gevraagd wordt.
Hoe zie je jezelf en het onderwijs over vijf à tien jaar?
Dan ben ik zelf al lang en breed met pensioen. Hoe het onderwijs zich gaat ontwikkelen, weet ik niet, maar ik heb er soms wel zorgen over. Ik hoop dat de druk er een beetje vanaf kan. Het is toch raar dat we in één van de rijkste landen ter wereld te maken hebben met een enorm hoog gevoel van stress bij zowel leerlingen als docenten. Dat weten we al een tijdje, maar blijkbaar is het moeilijk om daar iets aan te doen. In een samenleving die meer en meer individualiseert, is de periode van de middelbare school een belangrijk moment om uit te zoeken wie je bent als mens, wat je kunt en wat je wilt in en met de maatschappij waarvan je deel uitmaakt. Docenten spelen hierin een cruciale rol. Het zijn vragen die het verdienen om er tijd en ruimte voor te maken. Of dat ooit zover komt, weet ik niet, maar ik zou het iedereen wel gunnen.
Heb jij ook een inspirerend talentverhaal te vertellen? Stuur een e-mail naar talentverhalen@cvo.nl.